“Hee, da’s gek…op 4 maart zou je toch in Stein lopen bij de 6 uurs-loop? En waarom loop je Rotterdam niet, je zou toch voor een snelle tijd op de marathon gaan dit jaar”
Antwoord: Ja en Ja. Maar het is Nee en Nee geworden.
Wat zou ik graag zondag in Stein lopen. Omdat ik rondjes lopen niet oninspirerend vind, zeker het rondje in Stein niet. Ik heb me er vorig jaar prima vermaakt tijdens mijn ultra-afstand-doop. Dus dit jaar Stein weer op de agenda gezet. Maar ik ga dus niet. Dit weekend lopen alle agenda’s over van de afspraken en ga ik de uurtjes verdeeld over zaterdag en zondag lopen. Keuzes maken.
Een snelle marathon. Een keer alles richten op een snelle tijd. Had ik me vorig jaar bedacht. Lijkt me machtig mooi om eens echt snel te lopen. Maar wacht eens even, staat er niet ook het loopdoel van 2012 nog ergens in de agenda? The Wall Run (www.thewallruncom) langs de Hadrian’s Wall, van Carlisle naar New Castle? Een ultratrail van ± 69 mijl? Dus, ik heb heel even gewacht. Stil gestaan bij waar ik nou mee bezig was. Want EN snel EN ver trainen, dat werkt niet. Waar het mij om gaat als het om lopen gaat? De vrijheid voelen, niet weten wat er achter de heuvels en bochten ligt, niet precies weten hoe lang de trail is (er staat niet voor niets on-ge-veer 69 mijl), een afstand lopen die ik nog nooit heb gelopen. The Wall Run is het geworden. Omdat ik me nu al zie lopen op de mooie trails, en die visualisatie heb ik nog niet gehad met de Coolsingel. Keuzes maken.
En na The Wall Run zie ik wel weer. Misschien weer ver, misschien een keertje snel. Hoewel, uit die laatste droom werd ik snel geholpen tijdens een Winterse training in Meijendel: “Je wilt snel lopen? Daar moet je dan maar snel mee beginnen, want je wordt als je ouder wordt alleen maar langzamer.” En dat maakt een keuze dan weer heel gemakkelijk eigenlijk.
Loop ze!
1 op de 3 … je hebt deze cijfers vast ook wel eens eerder gehoord. Kanker treft 1 op de 3 mensen. De naasten niet meegerekend. De vraag is eerder: hoe dichtbij komt het bij jou? Familielid? Collega? Vriend? Ik heb helaas meermaals van heel dichtbij meegemaakt wat kanker met mensen en hun naasten doet. De mensonterende lichamelijke ongemakken, het intense verdriet, het besef dat het leven eindig is. Het is allemaal even pijnlijk.
Ik kijk in de spiegel en prijs mezelf gelukkig dat het voorlopig nog niet mijn beurt is. Ik ga er wat aan doen. 1 op de 3, dit doe ik voor mijn linker- en rechtermedemens. Op donderdag 7 juni 2012 loop ik de Alpe d’huZes.
Kijk in de spiegel en vraag jezelf af: hoe dichtbij laat ik het komen? We kunnen namelijk wat doen aan kanker. Laten we samen de kans van 1 op 3 verkleinen.
Steun mijn actie alsjeblieft. Via deze link kom je op mijn actiepagina.
Dank je wel!
Hardlopen brengt je altijd terug bij 1 vraag: Wat doe ik aan? Gaat het regenen, waaien, hagelen of schijnt de zon? Bij wedstrijden is het helemaal een top-topic. Te koud is niet goed voor je spieren, te warm is al helemaal niet lekker. Dus: Wat doe ik aan? Hardloopkleding is er in vele soorten, maten en meestal in de voorspelbare kleurstellingen zwart met wit, zwart met rood, zwart met blauw, blauw met rood…enzovoort. BORING! Kan dat niet leuker? Badasstinista’s Paula en Christel, te bewonderen in een van de laatste nummers van RunnersWorld Magazine als kleurrijke loopsters, laten zien dat het ook anders kan. Lopen is na een uur of wat soms nogal saai. Eind 2011 kwam ik op het spoor van INKnBURN. Zij besloten in 2009 kleding te maken voor de moeilijkste soort lopers of all: ultralopers. Een shirt dat uur na uur gedragen wordt moet nu eenmaal aan andere eisen voldoen dan een shirtje dat na 45 minuten alweer in de was kan. Kleding voor ultralopers met prachtige designs, wat heerlijk draagt en ook net zo mooi weer uit de wasmachine komt.
Distance Yourself.
Ja, ik maak reclame voor INKnBURN. Omdat ik geloof in de kwaliteit van de kleding. Omdat ik de designs werkelijk prachtig vind en omdat ik voor een heleboel andere geinteresseerde lopers in Nederland soms een gezamenlijke bestelling doe. En dan delen we de verzend- en inklaringskosten. Want we blijven natuurlijk Nederlanders…
Loop ze!
PS. Een ieder die mee wil bestellen met een volgende INKnBURN-levering: hou Twitter in de gaten (aka 12triathlon). Half februari 2012 ga ik weer een bestelling plaatsen. Kan niet wachten!
Het is alweer December. Maand van feesten, terug- en vooruitblikken en vakantie. Sinterklaas is achter de rug, Kerst staat voor de deur. De zon schijnt nu door mijn raam naar binnen, het is 10 graden buiten, dat was vorig jaar wel anders. Toen lag overal sneeuw en bond iedereen -behalve ik- de schaatsen onder (schaatsen daar waag ik mij niet meer aan, dat lijkt namelijk nergens op). En net als iedereen had ik een aantal voornemens geformuleerd:
- Heel blijven.
- Meer kilometers lopen dan in 2010.
- Debuteren op de ultra-afstand.
Eerste voornemen is gelukt. In heel 2011 heb ik geen noemenswaardige blessures gehad. Goed, mijn knie rommelde wat tijdens en na afloop van de 6 uur van Troisdorf, maar die irritatie werd gelukkig geen blessure. Het tweede voornemen is al ruimschoots gehaald. Vorige week passeerde ik de 3500 kilometer op mijn Garmin dit jaar. En ook het derde voornemen werd gerealiseerd tijdens de 6 uur van Stein, gevolgd door de Zestig van Texel, de Trail des Fantomes en de Self Transcendence 6 uur. Al met al een zeer geslaagd jaar.
En dan komt 2012. Het lijstje van voornemens is nog niet klaar. Met een planning is voorzichtig al wel een start gemaakt. Onder leiding van trainer Ed van Beek ga ik mij voor 2012 in ieder geval voorbereiden op:
- 6 uur van Stein
- De Marathon van Rotterdam
- Alpe d’huZes* als loper
- The Wall Run (Hadrian Wall, ± 104 kilometer)
De Alpe d’huZes -7 juni 2012- ga ik proberen om minimaal vier keer omhoog te lopen. vier keer 21 bochten, vier keer ± 13 kilometer. Misschien voel ik me die dag super en loop ik vijf keer. Misschien valt de Hollandse Berg tegen en worden het er drie. In elk geval ga ik mijn uiterste best doen om voor KWF Kankerbestrijding zoveel mogelijk geld op te halen. Dat doe ik omdat ik gezond ben. Omdat het kan. Dat doe ik voor iedereen die dat zelf graag zou willen doen, maar niet meer kan. Wie mij wil steunen in deze missie wil ik vragen om mijn actiepagina van de site van Alpe d’huZes te bezoeken. Alle bedragen, groot en klein, zijn welkom. Er wordt gelukkig een anti-strijkstok-beleid gevoerd: 100% van de opgehaalde gelden komt ten goede aan onderzoek en bestrijding van kanker.
Voor mijn actiepagina klik HIER
Dank je wel voor je steun!
Loop ze!
Het is bijna zo ver: onze deelname aan het Utrechtse Heuvelrug Trail-klassement. Aanstaande zaterdag staat er een aantal lopers te trappelen van ongeduld voor het station van Rhenen. Nog even een aantal zaken op een rijtje:
- De start is om 10.00 uur bij station Rhenen
- Lopers kunnen kiezen uit drie afstanden*
- Start- en finishtijden dienen te worden vastgelegd middels een foto van de stationsklok
- Lopers doen mee op eigen risico
- Verzamellocatie na afloop bij station Driebergen
* De drie te kiezen afstanden zijn:
- Rhenen-Veenendaal totale afstand ± 15,6 km
- Rhenen-Maarn totale afstand ± 24,0 km
- Rhenen-Driebergen totale afstand ± 31,5 km
Op de site van MudSweatTrails vind je informatie over de route (let op: deze informatie gaat uit van een start in Driebergen, wij lopen de omgekeerde route) en tevens de gps-files voor de 3 afstanden. Even omzetten naar tcx en uploaden in de Garmin of printen, plastificeren en meenemen natuurlijk.
Er zijn een hoop aanmeldingen, ook al een aantal afmeldingen (helaas) en een flink aantal lopers die nog twijfelen. Ik weet zeker dat aanstaande zaterdag Sylvia D., Leo T. en ik om 8 uur ‘s ochtends wegrijden naar station Driebergen/Zeist, daar de trein pakken naar Rhenen om vervolgens daar om 10.00 uur te starten. Ook weet ik zeker dat niet iedereen de hele Utrechtse Heuvelrug Trail zal gaan lopen. Ik zal op Twitter vragen of iedereen via een reply op deze blog aangeeft wat hij/zij wil lopen en hoe hij/zij het vervoer naar de start heeft geregeld. Dat maakt het maken van carpool- en loopafspraken een stuk eenvoudiger.
De weersverwachting voor zaterdag is hoopvol: geen regen, niet te veel wind. Dat zijn prachtige omstandigheden voor het lopen van een trail. Ik hoop jullie allemaal te zien om 10.00 uur in Rhenen. Voor de UHT!
Tot zaterdag en tot die tijd: loop ze!
Op de site van Trailspecialist MudSweatTrails vind je een bijzonder leuk initiatief: Het Utrechtse Heuvelrug Trail Klassement. Het principe van een open klassement, waar iedereen op elk gewenst moment aan deel kan nemen, komt uit Amerika. In Nederland is de UHT de eerste trail met een open trailklassement waaraan je kunt deelnemen in de periode van 1 september tot 1 december 2011.
Een trail loop je om te genieten, gelopen tijden zijn al snel minder belangrijk. Maar toch, een klassement wordt samengesteld op basis van die gelopen tijden. En hoe zorg je dan dat de tijdregistratie eerlijk verloopt? Daar heeft MudSweatTrails iets leuks op bedacht. Want, om voor het klassement in aanmerking te komen moeten deelnemers 3 foto’s opsturen: de 1e foto is van de starttijd, de 2e foto van de finishtijd. Beide foto’s moeten worden genomen van de stationsklokken van de treinstations van Rhenen respectievelijk Driebergen, de start/finishlocaties van de UHT. De trail kan in beide richtingen worden gelopen. De 3e foto is een foto van het schoeisel waarop de trail gelopen is. Er wordt namelijk een apart barefoot-klassement samengesteld.
Ik vind zo’n nieuw initiatief fantastisch, de trail lijkt me geweldig maar om het nou alleen te gaan lopen vind ik toch een tikkeltje ongezellig. Dus ik twitterde eerder deze week: “Wie heeft er zin om met mij de Utrechtse Heuvelrug Trail te gaan lopen?”
En zo ontstond er al vrij snel een groepje lopers die allemaal wel mee wilden lopen. Een datum is er ook al: zaterdag 22 oktober vanaf 10.00 uur. Op die dag gaan wij de UHT lopen. Er zijn twee opties om de route in te korten: Ter hoogte van Maarn en in de buurt van Veenendaal. Als we starten in Rhenen, kun je drie routes lopen:
- De hele UHT met een lengte van 30,54 km
- De UHT met de eerste shortcut ter hoogte van Veenendaal 15,6 km
- De UHT met de tweede shirtcut ter hoogte van Maarn 24 km
De finish van de lange trail is in Driebergen. Logistiek moeten we nog wat bedenken op vervoer van en naar de start- en shortcutlocaties, omkleed- of opfrismogelijkheden en andere praktische zaken. Samen starten en samen eindigen is natuurlijk het allerleukste. Goede ideeen voor alle praktische en logistieke kwesties zijn altijd welkom!
De UHT op zaterdag 22 oktober, daar doe je toch gewoon aan mee!
Loop ze!
‘s Werelds eerste ZOO marathon werd op zaterdag 27 augustus 2011 gelopen in het Gaiapark in Kerkrade. Op 1 februari 2011 werd de inschrijving geopend. Ik wist dat al een maand vantevoren. De Gaiapark Marathon moest in mijn wedstrijdschema komen. Liep ik vorig jaar de Big Five Marathon door het Entabeni Reservaat in Zuid-Afrika, de grote dieren wilde ik dit jaar wel eens dichter bij huis zien. Op 1 februari 2011 was ik ingeschreven voor deze recordpoging in Kerkrade.
Op zondag 21 augustus gingen Paula en ik in la Roche en Ardennes eerst nog een prachtige trail lopen van 50 kilometer. De Ardennen, het voelt echt als buitenland en een trail van een dag lijkt wel een vakantie van een week. Ik heb genoten van elke meter, behalve die paar die ik van heel dichtbij mocht bekijken. Zo viel ik een keer of wat op een onderarm, bleek ik met mijn voet haken achter een boomtak, gleed ik uit over de door de regen glad geworden wortels van bomen… Die meters voelde ik mij een enorm uilskuiken achter de trailqueen Paula. Het was gezellig die dag. Gezellig en mooi. We hebben de Trail des Fantomes in 8 uur en 15 minuten afgelegd. En gezegd: “tot volgend jaar”. En wie wat beloofd…
Spierpijn had ik de week na de Trail des Fantomes. Ik heb het geweten dat ik steile heuvels heb beklommen, pittige afdalingen hebben verteerd, stenen en boomwortels heb ontweken. Elke pas herinnerde mijn spieren mij aan la Roche en Ardennes. En dat is op zichzelf natuurlijk helemaal geen kwelling, laten we wel wezen. Toch naderde zaterdag 27 augustus met rasse schreden. Een marathon in het Gaiapark in Kerkrade. Een aanloopronde van 1245 meter en 21 rondes van 1950 meter. Ik dacht er een duurloopje van te maken, in voorbereiding op de 50 kilometer van Winschoten. Maar ja, dan wordt er een gorillajong geboren en mag de winnaar of winnares daar zijn of haar naam aan geven. Wat moet je dan? Dan ga je lopen. De eerste rondes voor wat je waard bent, de rondes 5 tm 16 consoliderend en dan na menig bliksem en donder wordt de wedstrijd stilgelegd. Het was ook wel echt gevaarlijk. De bliksem was heel dichtbij, de regen kwam met bakken uit de hemel. Alle marathonlopers en supporters staan opeengepakt in een restaurant naast de jurytent. “Om half negen wordt er weer gestart”. Van alle deelnemers wordt keurig omgeroepen hoeveel rondes zij nog moeten. Ik moet er op dat moment nog 6. Als om half negen gestart wordt moeten de lampen op het hoofd aan. Het is donker en fris in het Gaiapark. Niets is verlicht. Ook de hoofdlamp bied mij niet echt veel soelaas. Ik ben zo kippig als maar zijn kan, heb moeite met zicht in schemering en dat heeft zijn weerslag op het tempo. De vele kuilen in het parcours, volgeregend gedurende de pittige regenbuien, maken het er niet makkelijker op. Ik neem geen risico’s en loop een makkelijk tempo. Nog 2 rondes, laatste ronde…en dan ineens de finish. Mijn dochter en schoonvader staan bij de finish. Helemaal natgeregend en verkleumd, maar wat ben ik blij dat ze er staan. Snel naar binnen en wachten op de prijsuitreiking. Ik heb nooit eerder een marathon gewonnen, maar ik ben heel blij om dat een keer meegemaakt te hebben. Wat een felicitaties en aardige woorden heb ik die avond (en erna) ontvangen. Het is jammer dat de Gaiaparkmarathon een eenmalige marathon is. De organisatie van Ultraloopstein is erin geslaagd om een nieuwe, verrassende marathon in Nederland te brengen en heeft zelf ook een record: nooit eerder werd een marathon die onderbroken werd vanwege weersomstandigheden op een later moment weer herstart. Uniek dus! Ook is er een prachtige film gemaakt van het evenement die de moeite van het bekijken zeker waard is!
Maar dan de hamvraag: Wat is het geslacht van de babygorilla? Ik moet het antwoord nog even schuldig blijven, want het is nog niet bekend. Ik kan zelf ook niet wachten. Moeder Dalila is al oud, 39 jaar, en de verzorgers laten haar nog even met rust om de melkproductie niet te verstoren. Toch zal het niet lang duren voordat het Gaiapark weet hoe ze de nieuwste gorillabewoner mogen noemen: Filipe of Esther.
Enfin, laten we voor het beestje hopen dat het een vrouwtje is…
Nee, natuurlijk is dat niet handig gepland. Eerst op zondag een 50 km-trail, waar we er ruim 52 van maakten. Niet omdat we zo aan het praten waren en een pijl misten onderweg, maar omdat dat toevallig een hele mooie lus in het parcours was die we heel graag nog eens wilden lopen. Die 52 kilometer bleef heerlijk lang in mijn benen hangen. Je zal het weten dat je in la Roche en Ardennes bent geweest…
En dan op zaterdag de eenmalige extreme marathon in het Gaiapark, Kerkrade. Het zou een trainingsloop worden, want ik ben in voorbereiding op de 50 kilometer in Winschoten (10 september as). Maar toen gingen ze bij de start vertellen over het pasgeboren gorillajong. zaterdagmiddag 1430 uur beviel moedergorilla Delilah van een jong. Of het een meisje of een jongen was wisten ze niet. Het beestje krijgt de naam van de winnaar of winnares van de Gaiapark Marathon. Ja, dat is een heel ander verhaal. Daar wil je wel voor lopen. Ik ben gaan lopen en het ging goed. Zo goed dat ik de Gaiapark Marathon heb gewonnen. Morgen een compleet verslag over de Trail des Fantomes en de Gaiaparkmarathon. Hopelijk van beide volgend jaar een vervolg!
VO2 max verhogen? Gewichtsbeheersing? Vitamine- en mineralensuppletie?
Sportvasten. Ik kwam het woord voor het eerst tegen in een artikel, een paar maanden geleden. Geen dieet, maar een hele effectieve training. Een training van spier- en levercellen om te switchen van suikerverbranding naar ververbranding. Een training met fantastische resultaten. De theorie is prachtig, maar…werkt het ook?
Ik ben me gaan verdiepen in de theorie en heb me aangemeld als student. Inmiddels heb ik mijn examen gehaald en ben ik vanaf begin juli 2011 in het bezit van een licentie Sportvasten Coach. Een van de voorwaarden is dat je zelf een 10-daagse kuur volgt en een proefpersoon begeleid. Vandaag is de laatste dag van mijn sportvastenkuur en ik kan niet anders zeggen dan dat het echt resultaat oplevert. Gewichtsverlies bij mijn proefpersoon in 8 dagen: 6 kilo en 7 cm in de taille en hij voelt zich fitter dan ooit. Diezelfde ervaring heb ik ook (niet zoveel kilo’s, wel zoveel cm’s). In een week tijd verandert er echt wat in je lichaam. Het is bizar en fascinerend wat voeding met een mens -en zeker met een sporter- kan doen! Het trainingseffect van de 10-daagse kuur houden jullie nog tegoed van mij. Vijf tot tien dagen na de kuur is de periode van supercompensatie. Kan niet wachten…
Ik heb naast het hardlopen dus vanaf nu een nieuwe hobby: het begeleiden van (bijna) sporters in het sportvasten-traject. En ik ben heel druk bezig met een nieuwe website om het sportvasten onder de aandacht te brengen. Onder de naam:
Sport Zeker en Vast
De website is nog in de maak, maar neem binnenkort eens een kijkje en voor iedereen die meer informatie wil over sportvasten in het algemeen of een individuele kuur: just let me know. Ik begeleid je graag!
Tot die tijd: Loop ze!
25 april 2011. Texel. Zestig kilometer in een heel rondje over een van de waddeneilanden. Het finishen van deze race zal ik niet gauw vergeten. Het is een hele mooie herinnering. Vele voorbereidende kilometers, wedstrijden om klaar te zijn voor de race van 2011, een weekendje weg geheel in teken van het loopevent, de zon die de tweede Paasdag van 2011 zo sterk verhitte, de vele lammetjes en bloeiende bollenvelden langs de route. Het is een mentale medaille waar ik trots op ben. Nooit eerder droeg ik het shirt van een wedstrijd tijdens trainingen, maar dit shirt -niet te missen overigens- draag ik wel. Zeer geregeld zelfs. Om me te herinneren aan de Zestig van Texel.
En toen was het stil.
In mijn agenda was het stil, want ik train nu minder dan voor Texel. Een doel had ik ook nog niet echt gesteld en waar moet ik dan over schrijven? Het was dus stil. Maar inmiddels heb ik wel een aantal doelen voor 2011. Ik wil ze met jullie delen:
- 19 juni Zandvoort Circuit Triathlon (Kwart)
- 23 juli Ironrun (18 km met 2200 hoogtemeters) in Tirol
- 21 augustus Trail des Fantomes in de Ardennen
- 27 augustus Gaiapark Marathon in Kerkrade
- 10 september 50 km in Winschoten
- 27 november Spa-Olne-Spa in de Ardennen
Een leuk lijstje om naartoe te werken. Naast het lopen fiets en zwem ik dus nu weer met enige regelmaat. Tijdens de Kwart Triathlon van Zandvoort moeten we zwemmen in de Noordzee. Tja, hoe ga ik dat trainen? Ik moet daar nog snel wat op gaan verzinnen of me laten verrassen op 19 juni. En dat heeft natuurlijk ook wel weer wat!
Loop ze!
